Za darmo do nauczania
Sudoku, Calcudoku, Colodoku: poznaj zasady, plansze i pomoce, by grać we własnym tempie.
Jeden silnik rozwiązuje i tworzy wszystkie diagramy i nie wie nic o wierszach ani kolumnach: zgłasza mu się grupy pól, które muszą się od siebie różnić. Zmienić tryb to zmienić to, co zawiera pole.
Pole zawiera cyfrę — literę, gdy bok przekracza dziewięć — albo to, co wpiszesz samodzielnie: litery, sylaby, słowa. Całe wnioskowanie wynika z grup: wierszy, kolumn, bloków… a na innych planszach z rzędów w trzech kierunkach albo ze stref. Gra się na wszystkich pięciu kształtach, od 2×2 do 26×26.
Diagram jest podzielony na klatki, które zapowiadają rachunek: 20+, 32×, 3−, 3:. Nigdy żadnych bloków. To ty wybierasz działania — samo dodawanie, potem + −, + − ×, wszystkie cztery — a także liczby, ułamki i rozmiar klatek, niezależnie od trudności sudoku.
Pole zawiera kolor, klatka zapowiada kolor, a jedynym działaniem jest mieszanie. CMY — celem jest czerń, jak w atramencie — albo RGB — celem jest biel, jak w świetle: pełny wiersz daje dokładnie cel. Od trzech do ośmiu kolorów.
Eksperymentalne — w przygotowaniu
Klatka nie jest już sumą, lecz przepisem: umieść właściwe elementy, a złożą się w to, czego się wymaga. Nauka — Chemdoku, Phydoku, Biodoku, Astrodoku. Dzieci — Pictoku, Whodoku i Geodoku, w które można grać, zanim się nauczy liczyć.
Szesnaście zestawów tematycznych jest eksperymentalnych — w przygotowaniu. To niczego nie zabrania, wszystko da się rozegrać. Oznacza tylko, że te zestawy nie są jeszcze ostateczne: elementy i przepisy mogą się jeszcze zmienić, a diagram uruchomiony dziś nie musi jutro odtworzyć się identycznie. Sudoku, Calcudoku i Colodoku są natomiast stabilne.
Zmienić kształt to zgłosić silnikowi inne grupy. Dlatego sześciokąt, trójkąt czy całkowicie nieregularny podział nie są trzema różnymi grami — i dlatego w razie wątpliwości wystarczy dotknąć pola: wszystko, co jest z nim powiązane, się podświetla.
Od czteropolowej zabawki po maraton na 676 pól. Bloki zależą od rozmiaru — 2×3 w 6×6, 4×4 w 16×16; bok będący liczbą pierwszą daje kwadrat łaciński. Powyżej dziewięciu Sudoku przechodzi na litery.
19, 37 lub 61 pól i linie w trzech kierunkach — żadnych obszarów, bo te liczby są pierwsze. Kwadrat łaciński z trzema rodzinami linii.
Najgęstsza plansza w grze: obszary z dziewięciu trójkątów, rzędy w trzech kierunkach, a dwa stykające się trójkąty zawsze mają różne symbole. Colodoku gra natomiast na trójkącie łacińskim, o boku od 5 do 7.
Trójkąt, w którym niektóre rozety z sześciu pól zlewają się w sześciokąt — najbardziej ograniczone pole planszy. Układ regularny albo „Niespodzianka” losowana z ziarna.
Bez ukrytej siatki: podział planszy jest losowany z ziarna, a dwie gry nigdy nie mają tej samej planszy. Rodziny stref zastępują wiersze i kolumny; obrys kwadratowy, sześciokątny, ośmiokątny albo trójkątny.
Diagramy nakładają się na jednej planszy, każdy z ramką w swoim kolorze. Samuraj, motyl, wiatrak… zamiast katalogu układ jest losowany z ziarna: każda gra to nowa mapa, a wznowienie odtwarza dokładnie tę samą.
Dodatkowe grupy, w których wszystko musi być różne, zacienione na planszy: w nich też ta sama wartość nigdy nie pojawia się dwa razy. Przekątne, okna, środki bloków, gwiazdka, wiatraczek — wzór jest losowany w każdej grze.
Ołówek, latarka i kolory nic nie wiedzą: porządkują twoje rozumowanie, a nie myślą za ciebie. Żarówka natomiast zna odpowiedź — i zdradza z niej tylko tyle, ile zechcesz.
Jacques Lovi chętnie porozmawia z tobą, by pokazać grę, pomóc przygotować jej użycie w klasie albo omówić projekt.
Przy rezerwacji podaj InZeDoku i temat rozmowy.
